De dag voorbij (2014)

De dag voorbij
't lichaam rust
de wereld sluimert in

Soms als de zon 
de einder kust
is dat een nieuw begin.


Annet
  

Till we meet again (pap)

Pap   

 25-04-1930  -  15-09-2014 

"Trossen los,

hijs de zeilen,

Jantje komt er aan!"

Nabij (2014)

Als waarden veranderen
zuiver worden
van franje alom ontdaan
dan zal ik naast je staan

Als de ondergaande zon
haar stralen zeeft 
door de horizon
en de golven lispelen 
langs de vloedlijn
dan zal ik bij je zijn


Annet

Van troost en kracht (jaren 80 - 2014)

Nu het afscheid van mijn vader met rasse schreden nadert,
put ik troost uit gedichten die ik ooit voor anderen schreef :


Denken aan
mijmeren over
gekoesterde gedachten
troostende herinneringen
die je binnenste verzachten

Mensen die verwarmen
je vasthouden 
bij je zijn
en van je houden

Uit alles wat je nu ervaart
groeit langzaam
maar gestaag
de kracht 
waarmee
je straks weer verder gaat


Annet

Nacht (1979 - 2014)

Nacht

Zwarte plek 
van rust
ontspanning
na het licht
demasqué 
van een gezicht
dat heel voorzichtig
wordt gekust



Annet

Op het leven!

"Proost lief, laten we drinken op het leven".
In deze hectische periode binnen onze gelederen waar het knagende verdriet om de snel verslechterende toestand van mijn vader en de berusting in zijn lot hand in hand gaan met mijn geluksgevoel over de aanstaande geboorte van mijn eerste kleinkind, zoeken mijn lief en ik als het ook maar enigszins kan elkaar op. 
En al zijn mijn dagen tegenwoordig vol gepland met werken, schrijven, luisteren, regelen en Appen en mijn nachten om de haverklap slapeloos, we blijven tijd voor elkaar inruimen.  Ik leef momenteel op twee fronten.
Meer dan ooit wil ik nu soms even niet sterk zijn, vaker dan ooit heb ik juist nu de behoefte om samen te zijn en wil ik het liefst in zijn armen schuilen en me klein en onzichtbaar maken. 
Enerzijds is daar het besef van dreigend verlies, nu ik de helft van mijn fundament voor mijn ogen zie afbrokkelen en ik me voorbereid op loslaten. Anderzijds staat er voor mijn bloedje zoveel groots te gebeuren, maar besef ik tegelijkertijd, nu haar zwangerschap ten einde loopt, dat ouderschap een grote verantwoordelijkheid op haar jonge schouders gaat leggen. 
En vermoeid en piekerend, laverend tussen vreugde en verdriet, verdriet en vreugde, kunnen zelfs twee glazen mojito en een paar nieuwe pumps mij tranen laten wegpinken.
"Proost lief, op het leven!" 

Binnenin mij (1979)

Binnenin mij 

Binnenin mij
daar woont
tere warmte
daar nestelt
mijn kalmte
en koester ik
liedjes
mijn huisje van
'even mezelf zijn'
en duizend kleine 
verdrietjes



Annet