Een streepje zon
verlicht
de pukkeltjes
op je gezicht
je bolletje
bleek en kwetsbaar
dat in het kussen ligt
je mutsje
op de grond
gegleden
de rolstoel
naast je bed
wat had ik
twee maanden
geleden
de klok
graag
stilgezet.
Mama
Dit lijkt
te zijn
wie je nu bent
maar schijn
bedriegt
want wie jou kent
weet dat
geen pruik
in deze rouw
kan tippen
aan het haar
van jou.
Mama
Vertel
me waar
ik ben
of ik hier
iemand
ken
en wie
me zeggen
kan
hoelang
ik hier
nog blijf
want hoe' k
mij ook
verman
de geest
wijkt
van mijn lijf.
Annet
Jij kind
van mijn
kind
jij die
mij breekbaar
maakt
die alles
in mij
raakt
ik woon
ergens in jou
en jij hebt
je plek
in mij
zo blijven
wij verbonden
voor nu
en voor altijd.
Oma
Schuif je angst
naar mij toe
laat je twijfels
bij mij
ruil je tranen
van nu
tegen wijsheid
van mij
laat maar varen
die vrees
en wees
maar niet bang
en weet
als je valt
dat ik je
steeds vang.
Mama
Slappe koord
woord voor woord
stap voor stap
onverstoord
balanceren
soms jongleren
alle ballen
in de lucht gegooid.
Annet
Nevel zweeft
loom
tussen de bomen
zonlicht geeuwt
speels
door de wolken
blaren
varen
als vergane schepen
deze herfst
ga ik nooit vergeten
Annet